19 Ocak 2010 Salı

DEFNEM



















Canım kızım Defnem,

Hayatta verdiğim en güzel karardı bir çocuk sahibi olmak . İyiki de varsın hayatımda.

Aşkın en güzel hali diyorum ben ona , karşılık beklemeyen sadece sevmek için kucağını açan bir aşk tanrısı, 2 yaşında bu yumurcak ancak iş konuşmaya gelince 2 yaşını ikiye katlar, kendisine sorarsanız dört yaş civarında olduğunu idda ediyor.



Onun gözüyle bakmak isterdim hayata sade masum ve bir o kadarda gerçekçi, İnsan büyüdükçe anlıyor geçen yılların ne kadar güzel olduğunu eeee ancak kaybedilenlerin değeri anlaşılabiliniyor (insanın doğası böyle ne yapalım) . Günlük koşturmacanın içinde nelere vakit ayıramıyoruz hiç düşündünüz mü ? soğuk bir kış günü sıcak bir bircan kahveyle sokoğınızı seyretmek , sabahları keyif çayınızı içmek , çocuklarla oyun oymayabilmek, gazeteleri rahat rahat okuyabilmek, daha yaşanacak neler yok ki ...

Bazı günler o kadar çok koşturuyorum ki yorgunluğumu bile unutuyorum. Bugün ne yaptım diye bakınca da ortada görünen bişey yok , sizlerde yaşıyorsunuzdur sanırım böyle durumları.(ben sürekli yaşıyorum da)Bu duruma kendimce bir felsefe geliştirdim ''AZ ZAMAN DA ÇOK İŞ YAPMAK'' gerçekten de vaktim çok olduğu zaman ortaya çok iş çıkmıyor ama ne zaman vaktim kısıtlı ise işte o zaman hızıma yetişemez kimse , sonuç ise harika .
Aaaaa yazıya başlarken ne düşünüyordum çıkan sonuç bambaşka oldu. Ne yapalım bu gün böyle

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder