1 Nisan 2010 Perşembe

BÜYÜMÜŞ DE KÜÇÜLMÜŞ

Ah bu büyümüşte küçülmüş çocuklar , her an bizi şaşırtmaya hazırlar. Neren de öğreniyorlar bu kadar çok kelimeyi , hiç ummadığınız bir anda size ders verir gibi bir cümle kuruyorlar şaşırıp kalıyorsunuz. Benim küçük meleğim de tıpkı böyle hergün bana anlatacak bir hikayesi var. İş dönüşü ilk karşılaşmamız da hemen günün küçük bir özeti ile başlar sonra da şimdi nereye gidiyoruz sorusu arkasından gelir. Dün akşam evde oynarken oyuncağı kırıldı . Ah anneciğim dedim. ''ücülme anne olmaç biçey '' diyerek yarım yamalak kelimeleriyle bana teselli veriyor ablamız. Bir de kelimelerin mecazi anlamlarını bilmedikleri için duydukları her kelimeyi gerçek anlamıyla yorumlayarak cevap vermeleri yok mu her gün evde kahkalar atarak dolaşan anne babalar olmak ne güzel. Babamız elinde telefonu ile bişeyler yapıyor, Meraklı abla yaklaşıyor ''çen yapamazsın ben çana öğreteyim '' diyor. Benim meleğim eşini dostunu hiç ihmal etmez telefon eline geçtiği zaman akrabalar dahil tanıdığı herkesi aramaya çalışır. Umarım hep böyle olursun meleğim arkadaşların ve akrabaların ne denli önemli olduğunu anlayarak ve yaşayarak büyürsün inşallah.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder