Merhaba çocuklar, hoşgeldiniz okulunuza ...Ağlamayın lütfen , biliyorum annenizden ayrılmak birazcık korkuttu sizi ama lütfen ağlamayın . Sizin gülen gözlerinize, kalem tutan ellerinize ,gülücükler saçan yüzlerinize ,umut ve sevgi dolu kalplerinize ihtiyacı var bu ülkenin. Çok işler başaracaksınız , biraz zor bir yol ama aşılmaması için hiç bir sebep yok , bizler sizlerle beraberiz hep yanınızdayız ve daima yanınızda olacağız. Arkadaşlarınızla paylaştığınız her anın değerini elbette geçen zaman içinde daha iyi anlayacaksınız. Öğrendiğiniz her bilginin ne derece kıymetli olduğunu da. Atatürk'ün açtığı bu yolda yapacak çok işimiz var , yorulmak yok...
Bir anne olarak içim buruluyor minicik yavrularımızın bizlerden ayrı olmasına , tabi bu işin duygusal yönü bir de yaşamın gerçekleri var . Çocuklarımızın gerçek hayatla karşılaşma zamanı geldi. Üzülecekler , kalpleri kırılacak, alay edilecekler , kendileri diğer arkadaşlarıyla alay edecek, kötü sözler duyacaklar , kavga edecekler, barışacaklar, çok mutlu olacaklar , hayal kırıklıkları yaşayacaklar , paylaşmayı öğrenecekler, bencillik yapacaklar, kıskanacaklar, acı çekecekler. Ama eve her döndüklerinde kucak dolusu bir sevgi onları bekliyor olacaklar. Evet çocuklarımız büyüyecek ve bizler bunun farkında olmayacağız. Bu sebeple sonuca odaklanmak yerine günümüzü yaşayarak onların her an yaında olmak gerek sanırım , ben kızım için deneyeceğim umarım başarabilirim.
MİNİKLER SEVGİYLE KALIN. HAYAT GÜZEL TADINI ÇIKARTIN :)))))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder